In stijl naar Londen varen…
Met zeiljacht Elise naar Londen, zoveel meer dan een citytrip!
Een bezoek aan Londen hoeven we niet te promoten, iedereen kent wel een reden om deze veelzijdig hoofdstad te bezoeken. Je moet het eens met een zeilschip beleven! Het wordt een unieke ervaring. Dit is iets helemaal anders dan in een tunnel, met een trein of zelfs de Ferry reizen.
In de eerste plaats: met onze boot neem je de hotelkamer mee, geen stress om een hotel te boeken in het centrum, reiskoffers van de trein en de ferry of de taxi naar een plaatsje in de stad te sleuren. Je “legt” je huiskamer, keuken, slaapkamer zelfs je zonneterras naast de iconische Tower Bridge, op een armlengte van de Tower in het vermaarde St Katharine Docks.
Bij deze trip is niet alleen de bestemming, maar ook de tocht, de beleving belangrijk. De rivier The Thames opvaren – tussen iconische landmarks, monumenten, kunstwerken – op weg naar de wereldstad, is een aparte beleving. Die mix van spanning, herkenning, verbazing is moeilijk te beschrijven. Iedereen aan boord is het erover eens: de Thames is de blikvanger van de reis!
St Katharine Docks
De Thames bevaar je best bij daglicht. Het is een trip van 40 à 45 mijl, je moet netjes de vaargeul volgen en de instructies van de Port of Londen Authority nauwgezet opvolgen. Hooguit een beetje zeil om te ondersteunen, indien de wind goed zit in het bochtige parcours. Bovenal willen we genieten van deze opvaart.
We kijken om stroom mee (LW ) de trip te maken. Bij laagwater starten in de monding om rond hoogwater aan de Tower te zijn. Het lijkt makkelijk, maar het zit niet alle dagen mee.
Om op de juiste timing te kunnen starten, kun je bijna niet anders dan de reis Oostende Londen in minimaal 2 dagen te maken. Reken dus minstens één dag om naar de monding van de Thames te varen. Daar kiezen we een ligplaats voor één nacht in Queenborough, de ideale uitvalsbasis.
Goed plannen! Er zijn enkele restricties.
Alles goed voorbereiden en dan het weer in de gaten houden voor een succesvolle oversteek naar Queenborough. Dat is een flinke dagtocht: de overtocht van het Kanaal met daaraan een stuk opvaart van de monding, reken voor 85 zeemijlen op 14 uur. Het wordt vroeg opstaan en hopelijk sportief zeilen.
Om 6:00u de Oostendse thuishaven verlaten, dat wil zeggen de dag voordien de sluis en vastmaken aan het wachtponton. Het zal een varend ontbijt worden! We genieten ervan: met iets meer dan 20 knopen zuidwesten wind gaan we 8 knopen over de grond naar de Sandettie boei. Eén reef in het grootzeil en de genua eveneens wat verkleind, zorgt ervoor dat het snel en comfortabel zeilen is!
Zo’n 9 uur later, na een rustige kruising van de traffic Separation System (TSS, de scheepsautostrade) varen we het “estuarium” de monding binnen. We nemen bocht aan Margate, letten op voor de windmolenparken en de beroepsbedrijvigheid, met de marifoon op het juiste verkeerskanaal.
De “Port of Londen Authority” heeft op de uitgebreide website een rubriek voor de pleziervaart met een heel duidelijke beschrijving hoe je de Thames opvaart. Naast vaarinstructies, vaarroutes, boeien, havens, bezienswaardigheden zijn de gegevens en telefoonnummers van de jachthavens vermeld.
Port of London guide
We zien vreemde wezens die de wacht houden in de monding: Star-Wars – achtige constructies! De Red Sand Forten zijn een serie van zeven onderling verbonden forten op een zandbank in het Thames estuarium. De forten behoren tot de Maunsell-forten (genoemd naar architect Guy Maunsell). Ze dienden om de rivier en Londen te verdedigen tegen Duitse bommenwerpers en Schnellbote en om de geallieerde konvooien te beschermen. Nu blijven het grimmige spookfiguren uit de tweede wereldoorlog.
Aan de Medway boei gaan we bakboord uit om de gelijknamige rivier op te varen, daar wacht Queenborough. Dat gaat via een duidelijk afgebakende vaargeul, maar goed ook, want aan stuurboord ligt een kring van gevaarboeien en zien we half vergane masten uitsteken.
Het is het wrak van de SS Richard Montgomery een Amerikaans Liberty ship dat op het eind van de 2de wereldoorlog in twee brak, na te stranden op een zandbank. Op zich niets speciaals, maar het schip zat boordevol munitie (7.000 ton) waarvan zo’n 1.400 ton zeer explosieve lading nog in en rond het wrak ligt. Experten voeren hevige polemieken over het dreigende gevaar voor een explosie. De meest angstaanjagende voorspelling spreekt over een 3.000 meter water- en puinkolom, een tsunami van 5 meter die de stad en de haven van Sheerness zou vernietigen, een vloedgolf die Londen zou bedreigen en overstromingen veroorzaken… Niemand durft een (nochtans volgens experten noodzakelijke) berging opstarten en wij blijven heel voorzichtig tussen de bevolen boeien…
Ver varen is het niet, na Queenborough Spit boei een klein stukje op de River Swale, kunnen rond 21.00u aanleggen en een lokale pub opzoeken.
Vroeg opstaan om met laag water de Thames op te varen. Als we om 7:00 vertrekken hebben we het grootste deel van de tocht stroom mee. We zijn kort na de middag in hartje Londen.
Dit keer draaien we voor het akelige wrak naar het westen en ronden de “Nore Swatch” bakboord boei om naast de beroeps vaargeul (aanbevolen voor jachten) in te voegen. Eerst volg je die aan bakboord zijde, verderop steek je over en vervolg je aan stuurboord.
Het is uitkijken naar het drukke vrachtverkeer, want na een eerste deel vlak landschap begint het industriële stuk dat een hele tijd aanhoudt. Langs de stroom is er een reeks aanlegsteigers en kranen waar grote oceaanschepen hun lading krijgen of lossen. Onderweg liggen in elke inham industriehavens. Vooral aan Tilbury is het een druk en nauw vaarwater. Op de marifoon horen we regelmatig waarschuwingen voor wie even in de route van de zeeschepen dreigt te komen. Deze hebben we niet nodig want iedereen kijkt mee en wil niets van de tocht missen!
Het is een heel bochtig en stromend traject. Intussen naderen we een eerste groot “landmark”: de “Thames Tidal Barrier”. Deze constructie moet Londen en omgeving beschermen bij de 1000-jarige storm, hoge waterstanden en stormvloeden. Opletten om de juiste “gate” voor de recreatievaart te nemen en uitluisteren op het juiste marifoonkanaal is de boodschap.
De constructie doet vreemd aan, met de 10 stalen poorten overspant het kunstwerk 520 meter en kan de stroom worden “afgedamd”. Elke hoofdpoort weegt 3.300 ton en wanneer ze omhoog staan, zijn de hoofdpoorten zo hoog als een gebouw van 5 verdiepingen en zo breed als de opening van de Tower Bridge. De metalen beschermkappen geven een zekere schoonheid aan de constructie die doet denken aan helmen voor de bewakers van de stad.
We naderen de stad!
De Tidal Barrier is meteen het teken dat we de stad naderen. De hoogbouw rond de stroom benadrukt de drukke economische activiteit in deze wereldstad.
Op het punt van een flinke bocht in de stroom zien we de “Millennium Dome”. De bolvormige witte bol met twaalf gele ondersteuningstorens van 100 meter hoog. Eén voor elk uur van de klok, wat de rol van Greenwich Mean Time weergeeft.
Greenwich is het volgende opvallende landmark aan bakboord. De historische gebouwen van het “Naval College” staan afgetekend in contrast met de steeds toenemende moderne hoogbouw . Vergeet niet: we varen door de nulmeridiaan en zijn vanaf nu in het westelijk halfrond. We zien het silhouet van het museumschip de Cutty Sark, misschien een toeristische bestemming voor de zeelieden?
Gespannen volgen we de meanders van de stroom, langs de gerenoveerde kaaien… wanneer zien we de eindbestemming ?
Voor de Elise is dat St Katharine Dock Marina, uniek gelegen. Er zijn verschillende jachthavens op de Thames, de meeste toegankelijk 2 uur voor tot 2 uur na hoogwater. Het getijverval (verschil tussen hoog en laag water) kan aan London Bridge oplopen tot zo’n 7 meter! Bovendien zijn er verschillende drempels, dat maakt dat we niet veel keuze hebben.
En whaaw, na een laatste bocht zien we de skyline van Londen, met prominent de Tower Bridge, een iconisch zicht dat niemand onberoerd laat.
We zijn er en kunnen de uniek gelegen haven van St Katharine Docks invaren… meestal toch. We hebben pech als we horen dat ons plaatsje gereserveerd is, maar dat we door een personeelstekort pas morgenvroeg binnen kunnen…
Soms is pech een beetje geluk! Hilde belt verbeten alle havens en ligplaatsen op: oef, de Hermitage Community Moorings hebben uitzonderlijk een ligplaats voor één nacht beschikbaar. Normaal is deze haven voorbehouden aan historische barges, eentje ervan is op reis dus we krijgen een uniek plaatsje langs de stroom.
Vanop het schip kijken we uit op de Tower Bridge, de Thames, de opvallende hoogbouw, het drukke scheepsverkeer, de partyboats. Een betere plaats kun je niet vinden om het drukke leven op de rivier te volgen, na 22 uur wordt het rustiger.
Tower Bridge at night...
Er is tijd genoeg om een eerste voet aan wal te zetten en vlug de omgeving te verkennen. Het uitzicht vanop het schip is zo aanlokkelijk dat we vlug voorraad inslaan om aan boord in de luxe-kuip te dineren. Het wordt heerlijk genieten als de avond valt en de Tower Bridge feeëriek de nacht verlicht.
De volgende ochtend moeten we onze plaats afstaan en de Marina binnenvaren. Dat is werkelijk net voor de Tower. We krijgen een plaats aangewezen in het bassin omringd door terrasjes en kantoren.
Het is overbodig en vooral eindeloos om op te sommen wat je in London kan bezoeken en beleven. We wagen ons toch aan een twee tips:
- Tip 1: verplaats je met de watertaxi’s! Natuurlijk is er de metro, zijn er de rode bussen en rijden er voortdurend taxi’s. Maar vlakbij de ligplaats stap je op een watertaxi die je op de Thames naar of dichtbij heel wat bestemmingen brengt.
- Tip2: waarom niet eens (met de watertaxi) naar het Greenwich observatorium? In een groene omgeving heb je een klein museum waar de theoretische kennis van je vaarbrevetten didactisch is uitgelegd en je op de meridiaan kan staan… Als afwisseling kan je natuurlijk de Cutty Sark bezoeken.
De terugkeer...
Als het toeristische deel van de reis voorbij is (je blijft toch minstens één dag?) vatten we de terugweg aan. Weeral in functie van hoogwater de sluis uit en tot ziens St Katharine Docks, Tower Bridge…Londen.
Zelfs bij grijs weer is de stroom een belevenis. Het is alsof de bezienswaardigheden de tweede keer nog boeiender zijn. Goed uitkijken want met een flinke stroom mee varen we voortdurend 8 à 10 knopen, op sommige zones riskeren we een snelheidsovertreding.
De terugkeer laat verschillende keuzes:
- Als we op tijd kunnen vertrekken zijn we vier uur later in de monding en kunnen we de sprong naar bijvoorbeeld Ramsgate maken.
- Voor Londen-Oostende direct moeten er nachtzeilers aan boord zijn en moet het weer natuurlijk meewerken.
- Een rustige optie is opnieuw naar Queenborough en de volgende dag naar huis, al of niet met tussenstop in Ramsgate.
Die terugtocht is opnieuw de echte zeilbelevenis, rekenen met getij, de optimale zeilkoers kiezen, voortdurend het grootzeil en de genua trimmen…
Soms zijn de weergoden grillig! Met een beetje geluk staat de motor af, horen we enkel het geluid van de Elise die de golven klieft en voelen we de zeilwind in ons haar.
Begeleid door een mooie zonsondergang lopen we Oostende binnen.
Londen met de Elise
Het hoeft geen betoog dat de reis, de tocht onvergetelijke souvenirs bevat.
Zeker blijft ons het beeld van de nachtelijke Tower Bridge bij…
Wil je graag deze Londenreis maken, hou dan rekening met minimum 5 dagen.
Wil je meerdere dagen Londen bezichtigen, dan tel je dagen bij…
